این صفحه گزارش ورکشاپ معماری در رم و ونیز با عنوان معماری معاصر در زمینهٔ تاریخی است؛ برنامه‌ای مشترک میان مرکز تحقیقات دانشکدهٔ معماری دانشگاه ساپینزای رم و موسسه، همراه با ارائهٔ مدرک معتبر در پایان دوره.
چرا این عنوان
عنوان برنامه با توجه به ضرورت توجه به هویت تاریخی در فضای معماری ایران انتخاب شد. پرسش اصلی این است که معماری معاصر چگونه می‌تواند در زمینهٔ تاریخی قرار گیرد بی‌آنکه یکی از این دو دیگری را از میان بردارد؛ و رم شاید بهترین نمونه برای تجربهٔ این هم‌نشینی است.
ساختار برنامه
برنامه پنج روز در رم و دو روز بازدید از ونیز و دوسالانهٔ معماری بود. مباحث به صورت جلسات سخنرانی و بحث، در کنار بازدیدهای روزانه و گفتگوی جمعی پایان روز برای به اشتراک گزاشتن ایده‌ها و نظرات، برگزار شد؛ بدین ترتیب بازدیدها به مباحث نظری بازمی‌گشتند و جدا از آنها نماندند. تمامی مباحث در طول برنامه از ایتالیایی به فارسی ترجمه می‌شد.
تیم علمی برنامه از استادان معماری، نظریهٔ معماری و نورپردازی تشکیل شده بود و در پایان به شرکت‌کنندگان مدرک رسمی شرکت در ورکشاپ با تایید دانشگاه و موسسه ارائه می‌شد. نام استادان، شماره‌های تماس و مراحل ثبت نام در این صفحه بازنشر نشده است.
بازدیدها در رم
- موزهٔ ماکسی
- آودیتوریوم رم
- مرکز همایش‌های نوولا
- کلیسای جوبیلی
- موزهٔ آرا پاچیس
- کلوسئوم و معبد پانتئون
- میدان ونیز و میدان پوپولو
- محلهٔ اور (EUR)
- پل میلویو و پل موزیک
این فهرست، خود فشردهٔ استدلال برنامه است: بناهای چند دههٔ گذشته در کنار بناهایی که قرن‌ها قدمت دارند، در یک شهر و اغلب در فاصلهٔ کوتاهی از یکدیگر.