این ورکشاپ برنامه‌ای میان‌رشته‌ای است برای علاقه‌مندان معماری، سینما، عکاسی، هنرهای تجسمی و فلسفه، با عنوان تجربهٔ خلاقانهٔ فضا و با بازدید از دوسالانهٔ هنر ونیز. این برنامه سومین همکاری موسسه با دانشکدهٔ معماری و طراحی دانشگاه ساپینزای رم است و در پایان به شرکت‌کنندگان مدرک رسمی با تایید دانشگاه و موسسه ارائه می‌شود.
برنامه
برنامه شامل شش جلسهٔ نظری به همراه بازدید از مرکز تاریخی رم، شهرک سینمایی چینه‌چیتا، باغ عجایب بومارتزو و دوسالانهٔ هنر ونیز است. محور کار نخست تجربه و درک پدیدارشناسانهٔ فضا و مکان است و پس از آن، بازگفت همین تجربه در قالب عکس یا ویدیوآرت. تمامی سخنرانی‌ها به فارسی ترجمه می‌شود.
از آنجا که برنامه میان رشته‌های مختلف — معماری، سینما و هنرهای تجسمی — حرکت می‌کند، درکی عمیق‌تر و متفاوت از فضاهای تاریخی، شهری، معمارانه و هنری حاصل می‌شود؛ تعامل شرکت‌کنندگانی که از زمینه‌های متفاوت اما با هدفی مشترک می‌آیند، خود بخشی از کیفیت برنامه است. آثار نهایی نیز بر اساس نوع نگاه و برخورد با فضا ارزیابی می‌شوند و کیفیت تکنیکی در اولویت دوم قرار دارد.
مباحث سخنرانی‌ها
- ادراک پدیدارشناسانه و ارتباط مفهومی هنر، سینما و معماری
- فضای معماری و شهر
- تجربهٔ پدیدارشناسانهٔ فضا و ادراک آن
- سینما و فضا
- بازنمایی فضا از طریق هنر
دربارهٔ پدیدارشناسی فضا
فضا را چگونه درک می‌کنیم؟ در سنت فلسفی غرب این کار عمدتاً بر دوش چشم گذاشته شده است؛ در چنین نگاه چشم‌محوری، آنچه پیشِ رو حاضر است وزن می‌گیرد و باقی حواس کنار گذاشته می‌شوند.
پدیدارشناسی اما نشان می‌دهد که فضا با تمام حواس دریافت می‌شود: شنیدن، بسودن، چشیدن و حتی بوییدن هم در این دریافت سهم دارند. از همین‌جا روشن می‌شود که می‌توان با همهٔ وجود، و نه تنها با نگاه، به فضا رسید.
تأمل پدیدارشناسانه از شعار تاریخی «به سوی خود چیزها» آغاز می‌شود، و از این نقد که دانش جدید در فهم «زیست‌جهان» کمکی به ما نکرد. زیست‌جهان جهانی است از چیزهای معنادار و صاحب خصلت؛ و پدیدارشناسی راهی است که چیزها را نه اشیائی منفرد، بلکه نمودهای شیوه‌ای از بودن می‌بیند — شیوه‌ای که تنها در نسبت با شیوه‌های دیگر فهم‌پذیر است و در گذر زمان، بی‌آنکه خودش را گم کند، دوام می‌آورد.
کار پدیدارشناسی فضا آن است که نشان دهد آدمی چگونه با فضا نسبت دارد؛ چرا که آدمی خود نه شیء است و نه «جا»، بلکه همان عرصه‌ای است که وجود در آن آشکار می‌شود. در معماری و هنر، چنین مواجهه‌ای تجربه‌ای دیگرگون و درکی عمیق‌تر به دست می‌دهد، و برنامه گرد همین نکته ساخته شده است.
بازدیدها
رم
رم با میراث تاریخی، معماری و هنری خود یکی از دیدنی‌ترین شهرهای جهان است. راه رفتن در فضای شهری آن بیش از یک بازدید است: نوعی سفر در تاریخ، که زمانِ حاضر را برای ساعتی از دست آدم رها می‌کند.
چینه‌چیتا
شهرک سینمایی چینه‌چیتا در رم، یکی از مراکز مهم سینمای ایتالیا به شمار می‌آید. این شهرک در دوران فاشیسم و برای ارتقای صنعت سینما ساخته شد، و در دههٔ پنجاه شمار فیلم‌های بین‌المللی ساخته‌شده در آن به جایی رسید که رم را «هالیوود کنار تیبر» نامیدند. بازدید از آن در برنامه، نقطهٔ مقابل شهر است: فضایی که برای دوربین ساخته شده و نه برای زندگی.
دوسالانهٔ ونیز
دوسالانهٔ ونیز نهادی هنری است با مقر در این شهر، و نام مهم‌ترین نمایشگاهی که برگزار می‌کند هم همین است. دورهٔ هنر به هنرهای تجسمی معاصر اختصاص دارد و در سال‌های فرد برپا می‌شود؛ نخستین نمونه از این گونه نمایشگاه‌ها بوده و سرمشق دوسالانه‌های دیگر جهان شده است. دورهٔ معماری، در کنار وجه پژوهشی رشته، مجالی است برای معماران و طراحان تا کارهای تازه را در غرفه‌هایی با موضوع‌های جداگانه عرضه کنند.
بومارتزو
باغ عجایب بومارتزو، که به باغ هیولاها نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از مجسمه‌ها و بناهای کوچک است که در میان پوشش گیاهی طبیعی و در دامنهٔ یک قلعهٔ سدهٔ شانزدهم قرار گرفته‌اند. این باغ برای خوشایند بودن ساخته نشده بود، بلکه برای شگفت‌زده کردن؛ و مانند بسیاری از آثار مانیریست، نمادشناسی آن دشوار و رمزآلود است.
هیچ شماره تماس، نشانی، نام استادان یا فرم ثبت نامی در این صفحه بازنشر نشده است.